#272 - Tegelseweg
dinsdag 24 maart '20

“Ik werk inmiddels negentien jaar als verpleegkundige op de intensive care van VieCuri. Normaal gesproken hebben we twee ruimtes met in totaal zestien bedden. Vanwege het coronavirus zijn er nu extra ruimtes ingericht. We bekijken de situatie van dag tot dag en richten extra bedden in als dat nodig is. Bijna alle patiënten die nu bij ons liggen hebben het coronavirus. Iedereen maakt zich zorgen over wat er nog gaat komen. Ons team zet zich met man en macht in om zo goed mogelijk voor iedereen te zorgen. We zijn extra alert en doen er alles aan om andere patiënten en onszelf zo goed mogelijk te beschermen. De ene collega is wat meer gespannen dan de ander. Zelf ben ik redelijk nuchter en raak ik niet snel in paniek. Juist in onverwachte situaties probeer ik de rust te bewaren. De grootste angst van iedereen is dat er straks geen bedden meer beschikbaar zijn. Artsen moeten dan beslissen wie er wel en niet geholpen kan worden. Je beslist dan over leven en dood. We doen er alles aan om die situatie te voorkomen. Als ik niet aan het werk ben volg ik de ontwikkelingen in het nieuws op de voet. Ik vind dat de overheid de situatie heel goed aanpakt. Dit weekend waren er berichten over mensen die in grote groepen naar buiten gingen. Zoiets vind ik echt tenenkrommend om te horen. Ik zorg voor patiënten die heel voorzichtig zijn geweest maar toch besmet zijn. Ik begrijp dat je soms even de deur uit wilt maar ga altijd alleen en houd zoveel mogelijk afstand. Ook groepjes spelende kinderen zijn echt niet oké. Het lijkt onschuldig maar kinderen kunnen het virus heel makkelijk doorgeven aan volwassenen. Ook als ze zelf nergens last van hebben. Zoek maar eens op hoe het eruit ziet als iemand aan een beademingsmachine ligt met hoge koorts: dan laat je het wel. Familie en vrienden mogen niet op bezoek als hun dierbare op de intensive care ligt. Als we zien dat iemand het niet haalt, mogen er twee familieleden op bezoek komen. Twee mensen in totaal. Tijdens mijn laatste dienst is er weer een patiënt overleden op de intensive care. Alles moest worden afgezet zodat de twee familieleden bij de patiënt konden komen. De partner en één van de kinderen van de patiënt konden afscheid nemen. De patiënt had meer dan één kind dus moest de familie kiezen wie erbij mocht zijn en wie niet. Zoiets is hartverscheurend.”

Dit portret kwam tot stand in samenwerking met VieCuri Medisch Centrum.

Hov 2

Humans of Venlo

1 stad1000 gezichten1000 verhalen

#327
#326
#325
#324
#323
#322
#321
#320
#319
#318
#317
#316
#315
#314
#313
#312
#311
#310
#309
#308
#307
#306
#305
#304
#303
#302
#301
#300
#299
#298
#297
#296
#295
#294
#293
#292
#291
#290
#289
#288
#287
#286
#285
#284
#283
#282
#281
#280
#279
#278
#277
#276
#275
#274
#273
#272
#271
#270
#269
#268
#267
#266
#265
#264
#263
#262
#261
#260
#259
#258
#257
#256
#255
#254
#253
#252
#251
#250
#249
#248
#247
#246
#245
#244
#243
#242
#241
#240
#239
#238
#237
#236
#235
#234
#233
#232
#231
#230
#229
#228
#227
#226
#225
#224
#223
#222
#221
#220
#219
#218
#217
#216
#215
#214
#213
#212
#211
#210
#209
#208
#207
#206
#205
#204
#203
#202
#201
#200
#199
#198
#197
#196
#195
#194
#193
#192
#191
#190
#189
#188
#187
#186
#185
#184
#183
#182
#181
#180
#179
#178
#177
#176
#175
#174
#173
#172
#171
#170
#169
#168
#167
#166
#165
#164
#163
#162
#161
#160
#159
#158
#157
#156
#155
#154
#153
#152
#151
#150
#149
#148
#147
#146
#145
#144
#143
#142
#141
#140
#139
#138
#137
#136
#135
#134
#133
#132
#131
#130
#129
#128
#127
#126
#125
#124
#123
#122
#121
#120
#119
#118
#117
#116
#115
#114
#113
#112
#111
#110
#109
#108
#107
#106
#105
#104
#103
#102
#101
#100
#99
#98
#97
#96
#95
#94
#93
#92
#91
#90
#89
#88
#87
#86
#85
#84
#83
#82
#81
#80
#79
#78
#77
#76
#75
#74
#73
#72
#71
#70
#69
#68
#67
#66
#65
#64
#63
#62
#61
#60
#59
#58
#57
#56
#55
#54
#53
#52
#51
#50
#49
#48
#47
#46
#45
#44
#43
#42
#41
#40
#39
#38
#37
#36
#35
#34
#33
#32
#31
#30
#29
#28
#27
#26
#25
#24
#23
#22
#21
#20
#19
#18
#17
#16
#15
#14
#13
#12
#11
#10
#9
#8
#7
#6
#5
#4
#3
#2
#1